وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ * إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ؛ « 1 » پاداش داده نمىشويد مگر آن‌چه عمل كرده‌ايد . به‌جز بندگان مخلص كه پاداششان فوق عملشان است . اكنون بايد توجه داشت كه كيفر و پاداش اخروى خواه از نوع دوم باشد و خواه از نوع سوم ، به عمل خود انسان بازمىگردد . اگر در عالم آخرت ، شرورى از باب كيفر اخروى دامن‌گير انسان مىشود ، عمل خود او يا نتيجهء عمل اوست و ارتباطى به خالق هستى كه خير محض و محض خير است ، ندارد . اى دريده پوستين يوسفان * گرگ برخيزى از اين خواب گران گشته گرگان يك‌به‌يك خوهاى تو * مىدراند از غضب اعضاى تو « 2 » خشم تو تخم سعير دوزخ است * هين بكش اين دوزخت را كين فخ است « 3 » چون ز دستت زخم بر مظلوم رست * آن درختى گشت از آن زقّوم رست چون ز خشم آتش تو در دل‌ها زدى * مايهء نار جهنم آمدى آتشست اين‌جا چو آدم‌سوز بود * آن‌چه از وى زاد مردافروز بود « 4 »

--> ( 1 ) . صافات ( 37 ) آيهء 40 . ( 2 ) . كليات مثنوى ، ص 434 . ( 3 ) . همان ، ص 303 . ( 4 ) . همان ، ص 302 .